Welbehagen

Met Sinterklaas nog voor de deur zitten we al weer weken in de overweldigende en protserige Kerstsfeer. Lichtjes, Kerstbomen, lichtjes, Kerstballen, lichtjes, Kerstmarkten, Kerstkransen, nepsneeuw en nog eens heel veel lichtjes domineren etalages, huiskamers, tuinen en aldus het straatbeeld. Jaren geleden hoorde ik van iemand de ludieke uitspraak: 'hoe groter de Kerstboom, hoe groter het ongeloof....' Nou, als dat werkelijk zo is kunnen de kerken en moskeeën wel sluiten in Niekark en de rest van Nederland.

Zo'n twee maanden geleden doken de eerste Kerstuitingen en -versierselen al weer op. We waren nog maar nauwelijks bekomen van de zomer, het zomerde zelfs nog wat na, de korte broeken waren nog niet eens opgeborgen, of Rudolf het ijzige rendier verscheen alweer aan de gevels. Winkels en tuincentra werden een paar weken na de zomervakanties omgebouwd tot mega-Kerststallen met het kindeke Jezus als stralend middelpunt en in de straten brachten de winkeliers de Kerstverlichting aan. Huiskamers worden momenteel ingericht met allerhande goedkope Kerstprullaria waardoor je je deze weken in sommige woningen in een filiaal van de Action waant. Allemaal voor de huiselijke en familiaire gezelligheid van Kerst. Zo fijn! Zo gezellig! Lekker met z'n allen rond de Kerstboom, je te barsten vreten aan rollades en Kerstbroden uit het Kerstpakket en natuurlijk een wijntje binnen handbereik, niet één, nee, kom op zeg, met Kerst zuipen we hele flessen tegelijk leeg.

Een mevrouw met geblondeerd haar, iets te grote oorbellen voor de tijd van het jaar, een Marlboro in de mondhoek en tassen vol Kerstprullaria liep op het nieuwe Molenplein en was er duidelijk over: "Het is per slot van rekening maar één keer Kerst per jaar, de dagen dat we de kruisiging van Mozes gedenken, ja toch? Met een stuk of vijf wijsneuzen uit het Noorden, een Kerstman op een arrenslee en een colonne vrachtwagens van Coca Cola die allemaal naar dat schouwspel in de Gazastrook kwamen kijken. Zo'n mooi verhaal, ik moet er bijna van huilen. Ach, wat maakt het ook uit, het gaat met Kerst om de sfeer, Kerstgratificaties, vreten op aarde, Kerstdiners, gevulde hertenreet, Home alone 1 tot en met 7, herdertjes bij nachte en Golgotha, toch? Of zit ik er naast? Nee toch? Wat is hij leuk hè, die Kerstman van bijna anderhalve meter hoog die met zijn hoofd beweegt. Kostte slechts 475 euro op een Christmas Fair in 't Gooi. Die kun je toch niet laten staan voor dat geld! Kon maar net door de deur. En nu is hij voor een paar weken een heel gezellige huisgenoot. Hij hoort echt bij onze familie. Hij heet Abraham, maar we noemen hem Appie, want die was toch ook met zijn arrenslee en zijn zeven dwergen in die stal in Jericho? Of zit ik mis? Nee toch? Ik heb vroeger op zondagsschool gezeten, dus ik zal niet weten hoe het zit? Nee, geef mij maar de sfeer van Kerst. Vrede voor alle mensen, honger de wereld uit, schepzalmen, kalkoenen, huzarensalades, veel bidden voor alle mensen die wanhopig, ziek of eenzaam of zijn en delen, vooral delen, alles delen met de minderbedeelden..... Dat doen wij ook. Op 'derde Kerstdag' kijken we wat er over is van de diners en de vreterijen die we hebben aangericht en dan besluiten we met z'n allen, de hele familie, heel democratisch, of er nog wat over is voor de voedselbank. Dat is toch je burgerplicht, niet dan? Die mogen de restjes dan komen halen...... Is dat niet edelmoedig?! Zo zijn wij nu eenmaal.

In de medemens een welbehagen. Want zo hoort het met Pasen, ik bedoel, Pinksteren, nee natuurlijk niet, met de Kerstdagen. Dat ik me zo kan vergissen......"

Cactus.