• Nel Schoon

'Verlies van een spraakmakende Nijkerker'

Burgemeester Gerard Renkema namens het college van B&W

,,Met het overlijden van Harry verliezen we een markante en spraakmakende Nijkerker. Honderden columns schreef hij over de stad, met een grote variëteit aan onderwerpen die hij de revue liet passeren. Op het stadhuis werd er altijd met enige spanning naar zijn columns uitgekeken. Sommige waren maatschappelijk geëngageerd en van toepassing op de samenleving of de politiek. Ze lieten heel wat stof opwaaien en waren met regelmaat behoorlijk uitgesproken.

Harry was in zijn woorden rechtdoorzee en had een mening die hij niet onder stoelen of banken stak. Ik herinner mij de column over de Apotheker, die als resultaat opleverde dat de apotheek wel in het weekend open bleef en ook over de nieuwe naam van Zilverschoon heeft hij redelijk van zich afgeschreven. Ook was hij het duidelijk niet eens met de richting die de gemeente uit ging met het afbreken van Bad Bloemendal. Harry heeft ook een forse inzet getoond om Nijkerk op de kaart te zetten. Zo  werd de toren van de Grote Kerk dankzij hem uitgeroepen tot de mooiste toren van Nederland. Hij was een Nijkerker die hart had voor alles wat Nijkerks was."

Jan van de Ridder, oud-voorzitter vv Sparta Nijkerk

,,Hoewel niet onverwacht werd ik zaterdag pijnlijk getroffen door het overlijden van ons aller Harry Hamstra. De bedrukte stemming tijdens de KNVB bekerwedstrijd van Sparta Nijkerk op deze dag vertelde alles. De lol was eraf. Onze gezamenlijke liefde was en is Sparta Nijkerk. Ik herinner mij dat Harry voor het toenmalige cluborgaan Sparta Schakels een interview opnam samen met Evert Buitenhuis met mijn vader Gijs), één van de oprichters van onze geliefde voetbalclub. Mijn vader vond het prachtig! In de vele jaren dat Harry in het eerste uitkwam herinner ik mij zijn geweldige inzet en vechtlust. Zonder een begenadigd technicus te zijn compenseerde  hij dat met veel strijd. Dit zijn vaak de meest nuttige voetballers. Immers zonder strijd geen winst!Enige jaren geleden reden we terug na de voetbalwedstrijd F.C. Lisse - Sparta Nijkerk en hadden we samen leedvermaak over de vele humoristische stukjes met toch een serieuze ondergrond in de Stad Nijkerk die hij onder het pseudoniem Cactus schreef. Nu is hij er niet meer. Over blijft de herinnering aan een uniek mens waar velen een voorbeeld aan kunnen nemen. Eén van zijn grote wensen, ik weet het zeker, is dat het goed zal gaan met vv Sparta Nijkerk. Laten we daar met z'n allen voor gaan en verder bouwen aan wat hij heeft neergezet. Anja, Harry, Lysanne, Harry's moeder, broer Henry wees verzekerd van onze onvoorwaardelijke steun en bedenk dat een uniek mens uit ons leven is, maar altijd in onze gedachten zal zijn. Hier moeten we mee verder, hoe moeilijk dit ook is. Harry kanjer, You'll Never Walk Alone!"

Marja Willems

,,Vier jaar geleden leerde ik Harry kennen door gezamenlijke contacten. Ons contact groeide omdat ook ik steeds meer lokaal ging schrijven. Het schrijven zit ons in het bloed. Hij zei: 'Ik ga het met jou niet hebben over voetbal'. Als ik er een keer iets over zei, zei hij: 'nee, jij houd niet van voetbal, dus dan hebben we het er ook niet over'. We konden beiden veel genoegdoening halen uit onze gesprekken over het schrijven. Hij las mee met mijn kinderboeken en zei: 'dat wordt nog wel wat' en  ik dacht met hem mee over het uitbrengen van boeken over Nijkerk en Nijkerkerveen. Een wens van ons beiden was om een boek over Nijkerk en/of Nijkerkerveen uit te brengen. Hij wilde graag een boek maken over Nijkerk en Nijkerkerveen zoals de inwoners het zien. We hebben bijvoorbeeld allebei aan Pierenwippen gedaan, een activiteit die veel Nijkerkers een extra zakcentje bezorgden en waarvan we beide vonden dat er een boek over uit zou moeten komen. Allebei durven we te schrijven zoals we denken en leven. Ik zag Harry echt als mijn grote voorbeeld. Hij was ferm in zijn uitspraken en ideeën. Samen met Kees van den Heuvel heb ik een Literair Café voorbereid in Nijkerk mede voor hem en waar hij ook te gast zou zijn als lokale schrijver. Harry gaf aan welke schrijvers hij op de avond zou willen zien en ook de locatie die zijn voorkeur had gaf hij aan. Harry is overleden, maar het Literair Café zal in de toekomst ter nagedachtenis aan hem worden voortgezet."

Bert van Breda

,,Ik ken Harry al zolang als ik me kan herinneren. Op mijn tiende ging ik voetballen bij Sparta. Harry kwam als 9-jarige bij ons in het team. Ik stopte toen ik volwassen werd met voetballen omdat ik werk had gevonden in een platenzaak en Harry werd een vaste kracht in het Eerste Elftal. Ik zag hem voornamelijk in de winter-en in de zomerstop. Naast de liefde voor het voetbal hadden we beiden een enorme passie voor muziek. Hij had geen voorliefde voor Demis Roussos, maar was helemaal weg van Creedence Clearwater Revival en een groot fan van the Dire Straits. De jaren 60-70 muziek brachten veel herinneringen bij hem naar boven. Hij heeft heel wat Engelse teksten over Demis voor mij vertaald voor mijn museum over Demis. Op vakantie ging hij altijd maar een paar dagen. Ik heb weleens geprobeerd om hem te verleiden om naar Dallas te gaan om een tocht te maken die aan JFK herinnerden, een geschiedenis die hij graag samen met mij uit diepte. Hij had alleen een enorme vliegangst. Toen hij met het Eerste Elftal van Spakenburg een trainingskamp had in Spanje vloog iedereen er heen, behalve hij. Maar hij moest en zou er bij aanwezig zijn dus ondernam hij een treinreis van 18 uur! Wat we ook met elkaar gemeen hadden was de liefde voor Nijkerk. Harry was rechtdoorzee en had een enorme hang naar nostalgie."

Melrik Beukers

,,Ik kende Harry al van vroeger. Maar toen hij bij Spakenburg kwam zijn wij echt vrienden geworden. Hij was eerlijk, oprecht en recht door zee, en alleen winnen telde voor hem. Daarom konden wij ook zeer goed met elkaar overweg.Qua karakter zaten wij op een lijn. Hij heeft mij mooie stukken van Nijkerk laten zien, waarvan ik het bestaan niet eens wist. Bramen plukken had hij het ook altijd over en over zijn schrijvende vriend Martin Ros. Vaak kwam hij een zalmpje halen en dronken we koffie in de tuin. Dan namen we door hoe alles verliep bij de Blauwen. En ook daarna hadden we altijd nog contact. Mooi moment was natuurlijk het kampioenschap in 2008. Wat wij samen hebben afgemaakt, toen de hoofdtrainer was opgestapt. Hij vond de blauwe menigte op het Spuiplein toendertijd ongelofelijk en onbeschrijfelijk. Mooie anekdote is dat Harry niet in het vliegtuig durfde. Vandaar dat we toen ons trainingskamp in Oostenrijk(Seefeld) hebben belegd. Dat was fantastisch. Een groot mens is niet meer, wat erg en wat jammer.Ik zal je missen vriend."

Aart Klompenhouwer van de Lokale Partij

,,Harry was een echte ´Niekarker'  en daar was hij maar wat trots op. Geboren naast de grote kerk met de mooiste toren van Nederland. Een titel die Harry met enorme gedrevenheid wist binnen te halen. Die gedrevenheid is iets wat Harry kenmerkte bij alles wat hij deed.  Heel soms was dat niet voldoende en moest zelfs Harry toegeven dat hij niet zijn zin kreeg. Na de lagere school zijn we elkaar uit het oog verloren en kwamen we elkaar pas weer tegen in de politiek. De columns van Cactus waren beroemd en berucht, maar het duurde een poosje voordat ik wist wie er achter dat pseudoniem schuilging. Soms kreeg je onderuit de zak en soms een pluim op je hoed. Altijd scherp en soms zelfs over het randje. In ieder geval een goede columnist die echt gemist wordt. Ik wens Anja en de kinderen en de rest van de familie heel veel sterkte toe."

Nico Fiegen

Aan het begin van deze eeuw maakte ik mij als voorzitter van de korfbalvereniging druk over een nieuwe accommodatie. Zijn dochter korfbalde bij ons. Ik was vaak de woordvoerder in gesprekken met de gemeente, hij wist hoe alles ambtelijk en bestuurlijk in elkaar zat, waardoor we een sterke positie kregen. Ik moest volgens hem degene zijn die insprak tijdens de gemeentevergadering en moest me dan 'zeker niet onder de tafel laten kletsen'. Ook voor de realisatie van sporthal Corlaer zijn we samen opgetrokken. Nijkerk had in onze optiek een derde sporthal nodig. Kort nadat ik voorzitter werd van de businessclub van Sparta Nijkerk heb ik hem gevraagd om thuis te komen bij de club. Harry had iets met vroeger. Soms kon een gebouw oud zijn of aan vervanging toe, maar als je iets afbrak uit Harry's jeugd werd hij furieus. Bloedchagrijnig was hij over de aftakeling van het oude politiebureau en de Eierhal en het verdwijnen van de molen op het Plein. Onze laatste strijd ging over het behoud van Bad Bloemendal. Harry trad nooit nadrukkelijk op de voorgrond, maar het is mooi om te zien hoeveel indruk hij heeft gemaakt op de hele regio. Na zijn overlijden kwamen er tal van reacties binnen uit alle plaatsen waar hij iets voor de gemeenschap heeft betekend."

Peter Buitenhuis

Ruim twintig jaar geleden kregen wij bij Veensche Boys te maken met een nieuwe trainer. Voor de meesten in het dorp was Harry natuurlijk geen onbekende maar als trainer was het natuurlijk even aftasten of deze 'Spartaan' wel bij onze club zou gaan passen. Als elftalleider heb ik het geluk gehad dat ik negen jaar met Harry te maken heb gehad. De vele sportieve hoogtepunten  uit die periode zijn bij de voetballiefhebbers wel bekend. Veel van de karakteristieke eigenschappen van Harry zijn inmiddels al benoemd in diverse kranten dan wel op de websites van de clubs waar Harry als trainer of in een andere hoedanigheid werkzaam is geweest. Voor mij was het een 'vriend' zoals hij mij destijds in zijn afscheidsreceptie bij ons typeerde. Helaas is de 'afscheidsreceptie' nu niet alleen van Veensche Boys en zullen velen onder ons een bijzonder persoon moeten gaan missen. De laatste jaren heb ik vanuit mijn functie op Landgoed de Salentein nog met Harry gewerkt aan het opzetten van een succesvol voetbalevenement 'de Salentein Cup' waarvan hij de laatste editie niet meer bewust heeft kunnen meemaken. Harry heeft getracht zijn laatste wedstrijd te gaan winnen maar de scheidsrechter heeft hem daarbij niet kunnen helpen."

Tekst: Maranke Pater