• Truus Jonker bezocht enkele projecten voor haar stichting Fakkel2000. 

    Maranke Pater

Op reis voor blinden in Kameroen

Truus Jonker is zelf blind, maar dat weerhoudt haar er niet van om naar het buitenland te gaan om poolshoogte te nemen hoe het met de blindenprojecten gaat dat zij met haar stichting Fakkel2000 ondersteunt.

In Kameroen heerst de dreiging van terreurbeweging Boko Haram, iets wat Jonker zeker gemerkt heeft. ,,Op het vliegveld in Brussel werd iedereen al streng gecontroleerd en er liepen millitairen met mitrailleurs, maar ook in Kameroen zelf waren extra veiligheidsmaatregelen. Taxi's mochten niet bij de deuren van de luchthaven parkeren uit angst voor aanslagen. In totaal zijn er nu 350.000 mensen op de vlucht voor de terreur. Vluchtelingenkampen konden op het moment dat ik in Kameroen was niet bevoorraad worden met een gebrek aan voedsel en sterfte als gevolg." Jonker had van tevoren al assistentie aangevraagd om haar op het vliegveld te begeleiden.

DOUANE Zonder problemen kwam ze door de douane met 17 kilo extra handbagage, waaronder een partij leermiddelen voor de blinde kinderen in Kameroen. ,,Ik logeer ieder bezoek bij het gezin van Robert, de voorzitter van blindenorganisatie ACFISA in Douala. Robert is zelf ook blind." De dag na haar aankomst ging Jonker met Robert naar de blindengroep in de plattelandsgemeente Njombé.Hier is een zeer succesvol pistachenotenproject opgezet. ,,Ze verkopen niet alleen de noten, ze kunnen ook saus maken van de noten.

Dit project wordt geheel door de blinden zelf gerund en daardoor voelen ze zich ook een volwaardig onderdeel van de maatschappij. Ze wilden nu ook een aanvraag indienen voor een slakkenkweekproject; de blinden van die gemeenschap hebben kuilen gegraven waar ze groenafval instorten waar de slakken op af komen. Deze worden vervolgens verkocht voor consumptie. Het zogeheten 'congomeat' is er erg gewild."

 

MICROKREDIET Met het technische bestuur van de blindenorganisatie is afgesproken dat er een nieuw onderwijscentrum wordt opgericht in een toekomstige nieuwbouwwijk van de miljoenenstad Douala. ,,We hebben besloten om de lokale bevolking een kans te geven en werkgelegenheid te creëren door het starten van dit project." In het nieuwe onderwijscentrum komt plaats voor een school waar zowel ziende als blinde kinderen terecht kunnen. ,,Onze doelgroep? Kinderen waarvan de ouders onderwijs niet kunnen betalen. Op deze school krijgen de kinderen brailleonderwijs. Enkele vakken worden specifiek gegeven aan de blinde kinderen.

In Kameroen zijn blindenscholen meestal ook voorzien van een internaat voor leerlingen die van ver moeten komen." Jonker vindt het heel belangrijk dat de ziende en blinde kinderen met elkaar samen onderwijs krijgen. Hierdoor worden de blinde kinderen niet afgezonderd van de maatschappij. Ook jongeren worden geholpen bij het volgen van een opleiding. ,,Ik heb een jonge man bezocht die dankzij een donatie van ons een studie kon volgen en nu schoolspullen verkoopt. het is een vorm van microkrediet, dit maakt dat ze de waarde van het geld dat we geven zien. Over een paar jaar zal hij deze lening ook gaan afbetalen."

Bij de blindengroep in de plattelandsgemeente Elig Ngomo ontmoette ze ook een 17-jarig meisje dat blind geboren was en toen door haar ouders was verstoten. ,,De mensen daar geloven vaak nog in hekserij. Ze werd opgevoed door haar tante die zelf ook gehandicapt was. Een blindenschool had ze nooit bezocht. Robert nodigde haar uit de blindenschool in Douala te bezoeken." Jonker heeft plannen gesmeed om samen te gaan werken met CAFRAD, een initiatief van de evangelische kerk in Kameroen.,, CAFRAD zet zich in om mensen in de  marge van de samenleving via onderwijs en opleiding. toekomstperspectief te bieden. Zij stellen hun deskundigheid nu ook in dienst van onze blindenorganisatie."

Haar laatste nacht in Kameroen bracht ze door in het huis van Samba die door een granaatexplosie zijn ogen en onderarmen moet missen. ,,Hij heeft een dochtertje van zes en een oude moeder die verlamd is. In mijn bagage had ik nog een mobieltje met voelbare toetsen dat ik hem geschonken heb. Deze kan hij met zijn tong bedienen." Gedurende haar reis heeft Jonker ook alle ingezamelde kleding uit Nederland kunnen verspreiden. ,,De kleding en schoenen die wij van Nijkerkers mochten ontvangen, zijn per container verscheept en onder de blindengroepen gedistribueerd, waarvoor ze de Nederlanders heel dankbaar zijn."

REIZEN In de toekomst hoopt Jonker nog meer reizen te kunnen maken, iets wat ze op eigen kosten doet. Ze zamelt voor de stichting ook kleding in voor kinderen en volwassenen. Kijk voor meer informatie over stichting Fakkel2000 op de website www.fakkel2000.nl.