• Wouter van Dijk

Donnerschool worstelt met moord op leerlinge Romy (14)

Nog maar anderhalve week geleden zat ze nog op school in De Glind. Ze stapte op de fiets naar huis, maar kwam daar nooit aan. Directeur Jan Hofman van de J.H. Donnerschool blikt afgelopen vrijdag terug op een ,,moeilijke week'', waarin daags na haar dood bekend werd dat de verdachte op de moord óók op zijn school zat. ,,Dit is een verhaal met alleen maar verliezers.''

Wouter van Dijk

Als ik heel eerlijk ben? Ik zou liever hebben gehad dat onze school was afgebrand, want dat kun je tenminste weer opbouwen. Maar dit drama? Nee, dit betekent een onherstelbare kwetsing. Voor de leerlingen, voor de leerkrachten, de medewerkers, voor het hele team. Nee, eigenlijk voor het hele land. Ik voel me als die man van het Zadkine monument in Rotterdam, die uit wanhoop zijn handen omhoog slaat, met een gat in zijn lichaam, op de plek van zijn hart.''

Een bekende uitdrukking vertelt dat tijd alle wonden heelt. ,,Maar dat gaat hier, op onze school in De Glind, niet op. Oké, we zullen dit drama een plek geven en het verdriet misschien proberen af te sluiten, maar die lege plek in haar klaslokaal zal er blijven. En die vergaderruimte die nu dienstdoet als stilteruimte, zal altijd deze herinnering met zich mee blijven dragen. Daar zullen we mee moeten leren leven.''

OPNIEUW EEN SCHOK Over de boosheid, het onbegrip, de grote 'waaromvraag' is de afgelopen dagen al heel veel gezegd en geschreven. ,,We zijn nu in een fase aanbeland dat mensen mij om antwoorden vragen. Antwoorden die ik niet kan geven, maar die nu ook naar mijn idee op dit moment helemaal niet relevant zijn.'' Woensdag werd duidelijk dat de veertienjarige verdachte jongen uit Lunteren - die inmiddels een bekentenis heeft gedaan - bij Romy op school zat. ,,Een schok voor ons, opnieuw'', zegt Hofman. Hij kent de jongen, maar kan en wil niet te veel zeggen over hem. ,,Wat ik in ieder geval weet, is dat wij als school niet het signaal hebben gehad dat hij tot zoiets in staat zou zijn. Dít hebben wij nooit voorzien.'' Daarom wil hij ook vooral erg uitkijken met invulgedrag en speculatie. ,,Kijk, de dader die Romy heeft omgebracht heeft een ongelooflijk grote fout gemaakt en is alle mogelijke grenzen voorbij gegaan. Als we het hebben over de veertienjarige jongen, hebben we het over een minderjarige, een kind dus nog feitelijk, die recht heeft op bescherming en begeleiding. We kunnen natuurlijk allemaal een oordeel vellen, maar dan gaan we op de stoel van de rechter zitten. Ik wil iedereen oproepen niet te snel te oordelen. Wij kennen het volledige verhaal immers niet.''

CONTRAST Dat oordelen geldt volgens hem ook over het karakter van de Donnerschool, een school met kinderen die speciale begeleiding nodig hebben. Dat gegeven wordt inmiddels in verband gebracht met de moord, in de zoektocht naar een antwoord op de 'waaromvraag.' Het gaat dan om het benoemen van psychisch-sociale problemen die mogelijk een rol speelden bij deze moord. ,,Niet voor niets loopt er nu een uitgebreid politie-onderzoek, waarbij ook die kant van de zaak natuurlijk wordt meegenomen. Maar zo lang we nog niets zeker weten, moeten we er ook niets over roepen. Wat mij betreft, dit had op elke school kunnen gebeuren, want wat hier voor verschikkelijks gebeurd is, staat in schril contrast met de manier waarop we op deze school op een liefdevolle en respectvolle manier met elkaar omgaan. Ik zie het als een incident, een verschrikkelijk incident weliswaar.''

TOEKOMST Voor nu geldt dat op school alle aandacht uitgaat naar het verlies van Romy. Voor haar en haar ouders wordt gebeden, maar óók voor de ouders van de verdachte Lunteraan. ,,Want ook voor hen is dit natuurlijk vreselijk. Als ik aan Romy terugdenk, zie ik dat ze in de afgelopen jaren dat ze hier op school zat, ontzettend groeide in haar ontwikkeling. Iedereen mocht haar graag, ze was echt een voorbeeld voor velen. Niet voor niets was het uitgangspunt dat ze naar een reguliere middelbare school zou gaan. Ze bouwde echt aan haar toekomst, maar die is haar nu bruut afgepakt.''

De afgelopen dagen stond iedereen in de school elke dag stil bij haar verlies, vertelt de directeur verder. ,,Ik ben ook elke dag in haar klas geweest om met haar klasgenoten te praten. Ik heb de leerlingen beloofd dat ik heel eerlijk naar ze zal blijven. Als ik iets kan zeggen in de ontwikkelingen, dan zal ik dat direct doen, want daar hebben ze recht op. Samen met haar hartsvriendin Karlijn en met andere klasgenoten hebben we een mooie rouwadvertentie gemaakt en mooie dingen voorbereid voor tijdens de uitvaart aankomende dinsdag. Een prachtig bloemstuk bijvoorbeeld, met roze en witte bloemen. Kinderen zijn de afgelopen dagen opgevangen door onder meer Slachtofferhulp en door onze eigen begeleiders. Ik merk dat bij veel leerlingen het vertrouwen geschaad is. Het vertrouwen in elkaar en in de mensheid zijn essentiële onderdelen voor onze school. Dat doet pijn.'' Hofman zelf probeert het ook allemaal een plek te geven. ,,Ik vind daarbij wel steun van mensen om me heen die me graag helpen. Nu er voor elkaar zijn is het enige dat telt. Alle andere afspraken in mijn agenda had ik meteen al doorgestreept. Niets is nu belangrijker dan samenzijn.''