Vriendin

De honderdjarige vrouw die 9000 kaarten kreeg en daar nog weken zoet mee was. Het klinkt misschien niet zo spectaculair als de boektitels van Jonas Jonasson, maar dit is geen fictie. Het is het succesverhaal van mevrouw Litzau uit Nijkerk. Haar bezoekvriendin Wilma plaatste in augustus een sympathieke oproep op Facebook: 'Wie o wie wil mijn oude vriendin een kaart sturen? Ze woont in een verpleeghuis en heeft niemand'. Op vrijdag 1 september - de honderdste verjaardag van mevrouw - overtrof de overweldigende aandacht hun beider verwachtingen. De oproep was een (social)mediahype geworden en vanuit allerlei uithoeken van de wereld vonden verjaardagskaarten met lieve wensen, ballonnen, bloemen en andere cadeaus hun weg naar De Pol.

 

Maar hoe gaat het als zo'n hype voorbij is? Wordt het niet juist extra stil in het leven van iemand die niemand heeft nadat zo'n wervelende aandachtsstorm is gaan liggen? Die gedachte schoot door mijn hoofd toen ik de teller van het aantal kaarten begin deze maand verder en verder op zag lopen. Dus heb ik navraag gedaan bij initiatiefneemster Wilma. Mevrouw Litzau is inmiddels van de drukte bekomen en geniet nog steeds van de warme kaartenregen die zij over zich heen kreeg. Ze wil alle kaarten lezen en weten waar ze vandaan komen. En ze deelt royaal de aandacht die zij kreeg, want alle dierenkaarten gaan - na gelezen te zijn - naar de dagopvang van De Pol, waar mensen er ook heel blij mee zijn. Een kaartje; kleine moeite, groot plezier dus. Ook voor de wat langere termijn. 

 

En toch, al die kleine mooie gebaren steken schril af tegen dat wat één mooi mens voor een ander kan betekenen. Wilma bezoekt haar oudste vriendin twee of drie keer in de week. De Pol is op zoek naar meer bezoekvrijwilligers. Een waardevolle taak die veel betekenis heeft en geeft en die door Wilma zeker wordt aanbevolen. Zij ziet om zich heen hoeveel plezier de bewoners van De Pol hebben van een bezoekje, een praatje en eens even wandelen. Het geeft haar veel voldoening die blije gezichten te zien.

 

In de 'week van de aandacht' die nu in Nijkerk gaande is, verdient deze rol wel wat attentie. Een ode aan de bezoekvrijwilligers. En tegelijkertijd een oproep aan alle lieve mensen die mevrouw Litzau feliciteerden en die misschien wel meer en vaker iets voor een ander willen doen. Want ik gun iedereen 9000 kaarten op zijn honderdste verjaardag. Maar meer nog dan dat gun ik iedereen een lieve, betrokken vriend(in) als Wilma.

 

Nelleke den Besten.