Fliersteeg

,,De volgende keer steek ik een stok tussen je spaken!", dreigde ooit een boze man terwijl hij ons - scholieren - op een fietspad passeerde. De plek en tijd waren anders, maar ons gedrag vergelijkbaar met dat van fietsende leerlingen hier en nu. Met z'n drieën, vieren of vijven naast elkaar over fietspaden en polderweggetjes en dan uiterst traag reageren op tegemoetkomend of achteropkomend verkeer. De weg was van ons. En die man een aansteller, hoewel we wel schrokken van de agressieve toon die zijn frustratie had aangenomen.

 

Een kleine twintig jaar later kan ik zijn emotie iets beter begrijpen. Omdat ik het nu letterlijk van de andere kant zie. Op mijn moederfiets met kleuter achterop kom ik nu ook regelmatig oog in oog met zo'n gevaarlijk gezellige tegemoetkomende stroom jonge fietsers. Net als ik bijna verontwaardigd uitroep 'waar denk je dat ik heen kan, je ziet toch dat ik niet uit kan wijken?!' zakt de vierde in de rij in slakkengang wat terug, zodat ik door het oog van de naald kan kruipen en een nare botsing voorkomen wordt. Bloedirritant gedrag, dat snap ik nu. De reactie van die man vind ik overigens nog steeds overtrokken. Wat is er gebeurd met ouderwets tot tien tellen? Dat stukje mindfulness - om er maar eens een hippe term in te gooien - kan zeker in het verkeer geen kwaad.

 

De politie heeft aangekondigd vaker te gaan controleren op de Fliersteeg. Ook zo'n plek waar de jeugd de dienst schijnt uit te maken. Mits de blik niet alléén op fietsers gericht is én niet te makkelijk naar het bonnenboekje wordt gegrepen, zijn die extra controles een goede zaak. Want behalve frustrerend voor medeweggebruikers is het fietsgedrag van scholieren vaak ook gevaarlijk. Niet in laatste plaats voor henzelf. Toch ben ik blij dat ik het perspectief van de fietsende scholier nog niet uit het oog verloren ben. Ik herinner me nog te goed hoe het is om die scholier te zijn. Ze bedoelen het niet verkeerd. Hun grootste fout is dat zij meer met elkaar dan met andere weggebruikers bezig zijn. Inlevingsvermogen rechtvaardigt hun opstelling in rommelige rijen van vier of vijf natuurlijk niet, maar helpt wel relativeren.

 

En bedenk: auto's zijn te gast op de Fliersteeg, dat staat nadrukkelijk aangegeven aan het begin. Kun je je frustratie niet de baas blijven, pak dan vooral geen stok. Er zijn meer wegen die naar Holkerveen leiden. Of naar Nijkerk, het is maar van welke kant je het bekijkt.

 

Nelleke den Besten