Afbouwen

Wat de simpele mededeling dat je de iPad na twintig jaar columns schrijven zo langzamerhand aan de wilgen gaat hangen al niet teweeg kan brengen. Dat niet iedereen even goed kan lezen wordt op zo'n moment ook wel duidelijk. Ik schreef namelijk dat ik niet abrupt stop omdat dit volgens enkele vooraanstaande psychologen slecht is voor het schrijversbrein. Langzaam afbouwen wordt over het algemeen aanbevolen door de dames en heren deskundigen. Dat doen we dan maar. Bovendien moet ik ook nog een geschikte wilg vinden om het schrijfgerij in te hangen. Want ga je op zoek dan ontdek je dat er veel soorten wilgen zijn. De meest voor de hand liggende lijkt me toch wel de gele treurwilg. Je ziet ze vaak als sierboom in tuinen en parken. In al z'n grandeur heeft de boom inderdaad iets verdrietigs maar de schoonheid overheerst wat mij betreft.

Waar zullen we het weer eens over hebben? Kijk, dat bedoel ik nu. Dat is het dilemma. Wat speelt er in Niekark dat het waard is om er een column over te schrijven? De politiek laten we even buiten beschouwing. Daar valt weinig opwindends over te noteren. Dat laten we dus maar links, of zo u wilt rechts, liggen. De voetbalcompetities zijn ook weer gespeeld. Sparta Nijkerk speelt zaterdag 20 mei in Apeldoorn nog de bekerfinale en kan bij winst historie schrijven, NSC handhaafde zich, Hoevelaken gaat de nacompetitie in en Veensche Boys staat dit seizoen met lege handen.

Vermeldenswaardig is natuurlijk de Veluwe Wandeltocht die zaterdag 20 mei as wordt 'gewandeld'. Dit wandelfestijn hoort bij Niekark, is niet weg te denken. Wandelen door één van fraaiste buitengebieden van Nederland in de mooiste tijd van het jaar. De 5, 10, 15, 20 en 40 km staan op het programma. Een paar duizend wandelaars zullen, behangen met bloemen en zakken snoep, triomfantelijk en toegejuicht door familie, vrienden en bekenden, De Singel als Via Gladiola beschouwend, als ware wandelhelden het centrum veroveren. Het wordt redelijk mooi wandelweer als ik de 'voorspellers' mag geloven dus ik zou zeggen: 'De paden op, de lanen in, vooruit met flinke pas. Met stralend oog en blijde zin. En goed gevulde tas. De Zonne lacht ons vrolijk toe. Ons groet der vooglenzang. En wij worden vast niet moe.'

Nou, toch nog een column. Jullie je zin. Wel wat kleiner dan u gewend bent, maar dat hoort bij afbouwen.......

Cactus.